Wielu z nas pracuje w trybie znanym jako umowa-zlecenie. Ja również. Kiedy jednak zaglądam na nagłówek tych dokumentów, prawie zawsze widzę tam błędny zapis. W zapamiętaniu nie pomaga niestety fakt, iż… Word podkreśla poprawną formę jako błędną!
Jak zapisać poprawnie?
Kodeks cywilny w paragrafie 1. artykułu 734 mówi: „Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie”. Pewnie dlatego większość z nas zwykle pisze „umowa zlecenie” ze spacją pomiędzy.
Tymczasem piszemy je z łącznikiem: umowa-zlecenie. Szok, co? Dzięki temu oba człony pozostają w tekście nierozłączne i całostkę tę łatwiej jest traktować jako określenie jednego dokumentu.
Umowa-zlecenie – odmiana przez przypadki
Jak zauważa Łukasz Mackiewicz, rozbieżność między kodeksem a słownikami dotyczy nie tylko pisowni, ale również odmiany. W cytowanym przepisie forma biernika brzmi: ‘umowę zlecenia’, co wskazuje na podrzędność ‘zlecenia’ wobec ‘umowy’. Jednak pisownia z łącznikiem wymaga, aby oba człony traktować równorzędnie i odmieniać je niezależnie od siebie:
D. umowy-zlecenia
C. umowie-zleceniu
B. umowę-zlecenie
N. umową-zleceniem
Ms. umowie-zleceniu
W. umowo-zlecenie
Źródła: WSO PWN, Ł. Mackiewicz „497 błędów”
Zobacz też inne porady:
Jak zapisywać jednostki monetarne?
„W oparciu o…” – kiedy to wyrażenie jest błędem?
„Wydaje się być (jakiś)” – dlaczego to błędna konstrukcja?
Ponieść klęskę czy odnieść klęskę?
Dostarczać coś czy dostarczać czegoś?
Skąd się wzięła nazwa „koktajl Mołotowa”?
W tę i we w tę czy wte i wewte?
„Biegun Północny” czy „biegun północny”?
Andrzejki, mikołajki, sylwester, walentynki – jak zapisać?
Językowy dylemat z życzeniem „szczęśliwego nowego roku”
